چه گویمت که تو خود باخبر ز حال منی

چو جان نهان شده در جسم پرملال منی

چنین که می گذری تلخ بر من از سر قهر

گمان برم که غم انگیز ماه و سال منی

خموش و گوشه نشینم , مگر نگاه توام

لطیف و دور گریزی مگر خیال منی

/ 1 نظر / 22 بازدید